Vier applicaties, één geheel op de productievloer

Octoo werd ingeschakeld voor de interactielaag: de operatorschermen die dagelijks gebruikt worden op meer dan 30 productiesites, het punt in de OT-omgeving waar operatoren en het productieproces elkaar raken. In plaats van de oude interface te repliceren, onderzocht Octoo samen met het team wat operatoren werkelijk nodig hebben. Welke informatie moet er zijn op welk moment? Welke stappen kunnen weg? Het resultaat: schermen die minder tonen, maar meer doen.

Operatoren werken onder tijdsdruk, met handschoenen, in omgevingen waar de aandacht bij het productieproces moet liggen. Anders dan bij kantoorsoftware is er nauwelijks tolerantie voor haperingen: een scherm dat tegenwerkt, zet meteen druk op de lijn. Er is ook niet altijd tijd om bij een scherm te gaan staan: de informatie moet van op afstand leesbaar zijn en in één blik te scannen, vaak door het plexiglas waar de schermen achter zitten. Schermlogica, informatiehiërarchie en feedbackmomenten werden daar vanaf het begin op afgestemd. En omdat een Belgische fabriek anders werkt dan een site in Engeland of de VS, moest het ontwerp consistent genoeg zijn om herkenbaar te blijven en flexibel genoeg om per site werkbaar te zijn.

Via sprint reviews kregen operatoren op verschillende sites regelmatig de kans om te reageren op het ontwerp. Frustraties werden serieus genomen en direct verwerkt. Dat bouwde vertrouwen nog voor de applicatie definitief uitgerold werd.

Na de planningsapplicatie voor de shopfloor volgden drie nieuwe trajecten op dezelfde vloer: een applicatie waarmee operatoren de automatisatie aan de productieconsoles bedienen, de schermen waarmee ze AI-gestuurde kwaliteitscontrole opvolgen, en een applicatie waarmee heftruckchauffeurs orders picken. Telkens met dezelfde aanpak: luisteren op de vloer, vereenvoudigen in plaats van stapelen, en vroeg valideren met de mensen die ermee werken.

Vier applicaties, gebouwd door verschillende teams, voor verschillende taken. Toch voelen ze op de vloer als één geheel. Dat is geen toeval: de patronen die voor de shopfloorapplicatie ontworpen werden, groeiden uit tot de gedeelde basis voor de applicaties die volgden. Concreet delen ze:

• Dezelfde look-and-feel. Componenten, kleuren en typografie komen uit één designsysteem.
• Dezelfde kernflows. Bevestigen, registreren, prioriteren en navigeren werken overal volgens hetzelfde patroon.
• Dezelfde operatortaal. Termen en meldingen zijn consistent over de applicaties heen.
• Dezelfde informatiehiërarchie. Statussen, prioriteiten en alarmen volgen overal dezelfde logica.

Voor operatoren betekent dat voorspelbaarheid. Wie één applicatie kent, vindt meteen de weg in de volgende. Een nieuwe tool vraagt minder uitleg, een scherm vraagt minder denkwerk, en de aandacht blijft waar ze hoort: bij het werk. De interface verdwijnt naar de achtergrond, het werk komt naar voren.

Hoe dat voelt op de vloer, vat één moment samen.

Bij de uitrol van een nieuwe applicatie zou een engineer de operatoren uitleg geven aan het begin van de shift. Hij stond vast in de file en vreesde onderweg een stilstaande lijn: een nieuwe tool, niemand die ze kende, niemand om het uit te leggen.

Bij aankomst draaide de lijn gewoon. Een operator die had meegewerkt aan de user tests stond de applicatie met trots uit te leggen aan een collega. De uitleg van de engineer bleef nodig, maar de productie was al opgestart. Dat alleen al was opmerkelijk.